wtorek, 4 lipca 2017

Jan Paweł 2

Jan Paweł 2

Jan Paweł 2 właściwie Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w mieście Wadowice jako drugie dziecko Karola i Emilii Wojtyłów .Karol był bardzo energicznym dzieckiem i bardzo zdolnym chłopcem Karol lubił grać w piłkę jeździć na nartach lubił wycieczki krajoznawcze, a także spacery po okolicy Wadowic. W większości wycieczek spędzał w towarzystwie ojca .Rodzice Karola byli skromni lecz bardzo pobożni można by powiedzieć że Karol już od dziecka był przeznaczony Bogu w domu wołali na małego Karola Lolek ,Mama Karola była zawodu szwaczką a tata Porucznikiem mimo że byli bardzo biedni to bardzo się kochali i spędzali każdy czas razem.Wieku 9 lat Karol poszedł do szkoły podstawowej gdzie później przyjął komunię świętą Karol miał siostrę lecz zaraz po porodzie zmarła Miał tak że brata Edmunda  którego bardzo kochał .Niestety małego Karola dopadła straszna tragedia zmarła jego ukochana mama młody Karol strasznie to przeżył na szczęście miał on oparcie w jego ukochanym tacie który mimo że stracił żonę matkę swoich dzieci nie przestał się modlić i wierzyć lecz jak sam Karol wspominał  klękał i się modlił co dla małego Karola było bardzo dobre .Po pewnym czasie przyszła znowu tragedia jako już nastolatek stracił ukochanego brata Edmunda który był lekarzem i pomagając pacjentce zaraził się szkarlatyną i wieku 26 lat zmarł.Te wszystkie tragedie które dotknęły młodego Karola sprawiły że stał się bardzo wrażliwy na cierpienie innych ludzi oraz ból który przeżywali dotykał i jego . W wrześniu 1930 roku zaczął uczęszczać do Gimnazjum im Marcina Wadowity w Wadowicach jako wspominali jego nauczyciele i koledzy był bardzo wierzący ks Kazimierz Figlewicz zachęcił go do przystąpienia do kółka ministranckiego, którego stał się prezesem. Po pewnym czasie w Gimnazjum Młody Karol zainteresował się także i Teatrem przystąpił więc do kółka Teatralnego stworzonego przez polonistów z wadowickich gimnazjów: żeńskiego im. Michaliny Mościckiej i męskiego im. Marcina Wadowity. Karol bardzo kochał grać w Teatrze na scenie .
14 Maja 1983 Karol kończy szkołę gimnazjalną ze świadectwem maturalnym gdzie następnie udaje się na studia  polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego  .Rozpoczyna studia październiku 1938 roku.Kiedy zaczął pierwszy rok studiów zaczęła się jego przeprowadzka z tatą do rodzinnego miasta mamy w Krakowie przy ul Tynieckiej 10 kochał to co robił .W październiku 1938 do lutego 1941 roku Karol Wojtyła studiował, i zaczął uczęszczać na  spotkania grupy literackiej, a także tworzył poezję. W lutym 1940 poznał Jana Tyranowskiego, który prowadził dla młodzieży męskiej koło wiedzy religijnej. Uczestniczący w nim Karol poznał wówczas i po raz pierwszy czytał pisma św. Jana od Krzyża. Które bardzo go wciągnęły i zafascynowały .Niestety po czasie zmarł jego przyjaciel i ukochany tata w W 1942 i 1943 Karol nie mógł się z tym pogodzić lecz miał wokół siebie przyjaciół którzy go wspierali w tym trudnym dla niego czasie.Kiedy wybuchła Wojna odebrała Karolowi wszystko co kochał biedny musiał zacząć pracować by utrzymać się podjął więc pracę w Kamieniołomie 1940 roku jako robotnik chodż było mu ciężko wolnych chwilach lubił usiąść i czytać książkę jedną taką miał która bardzo go wciągała św Franciszek od Krzyża.Karol postanowił że założy z przyjaciółmi teatr  Teatr Rapsodyczny  stało się to dokładnie w Jesień 1941 roku a pierwszy spektakl jaki rozpoczęli to 1 listopada 1941roku . Przykro mówić ale Karol nie długo musiał się rozstać z teatrem gdyż poczuł powołanie kapłańskie gdzie wstąpił do tajnego Sanktuarium Duchownego w Krakowie .W 1945 do sierpnia 1946 roku 
rozpoczyna pracę jako asystent w Dogmatu na uczelni .
Późniejszym okresie  13 października 1946 roku Karol zostaje subdiakonem, a tydzień później diakonem. 1 listopada 1946 roku w Kaplicy w Pałacu Arcybiskupów Krakowskich kardynał Adam Stefan Sapieha Daje święcenia  Karolowi 2 listopada jako neoprezbiter odprawia mszę prymicyjną w krypcie św. Leonarda w katedrze na Wawelu. 15 listopada Karol  wraz z klerykiem Stanisławem Starowieyskim poprzez Paryż wyjeżdża do Rzymu, aby kontynuować studia na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum  w Rzymie. Przez okres studiów zamieszkiwał w Kolegium Belgijskim, gdzie poznał wielu duchownych z krajów frankofońskich oraz z USA. W 1948 roku kończy studia z dyplomem summa cum laude i tym samy otrzymuje  stopień doktora za dysertację pt. „Problem wiary u św. Jana od Krzyża. Dla potrzeb doktoratu nauczył się wielu języków obcych w tym języka hiszpańskiego  by czytać teksty renesansowego mistyka w oryginale. Promotorem który pomagał Karoli był  ks. prof. Władysław Wicher.W lipcu 1948 roku Karol zostaje skierowany do Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Niegowici gdzie zaczyna spełniać rolę katechety i wikariusza kiedy miał wolny czas starał się jak najwięcej spędzać go z młodzieżą  organizował wycieczki nad wodę kajakami .w Sierpniu 1949 przenoszą go do Parafii Św Floriana w Krakowie gdzie zakłada tajny chorał gregoriański by zmylić tym milicję .Uczniowie bardzo go lubi i nazywali swoim wujkiem .W 1951 roku umiera kardynał Sapiehy, Karol zostaje skierowany na urlop który miał na celu ukończenie  pracy habilitacyjnej Dużo  swojej uwagi poświęcał także pracy publicystycznej, pisał eseje filozoficzne (np. Personalizm tomistyczny – o Tomaszu z Akwinu, O humanizmie św. Jana od Krzyża) i szkice. Często też  publikował w krakowskich periodykach katolickich: miesięczniku Znak” i „Tygodniku Powszechnym”. W związku z habilitacją podjął systematyczne studia nad myślą etyczną fenomenologa Maxa Schelera którego pisma czytał w oryginale. Pisał wiele m.in. na temat chrześcijańskiej etyki seksualizmu. Dnia 12 grudnia 1953 jego praca „Ocena możliwości oparcia etyki chrześcijańskiej na założeniach systemu Maksa Schelera” [taka spolszczona wersja imienia w tytule] została przyjęta jednogłośnie przez Radę Wydziału Teologicznego UJ, jednak nie uzyskał habilitacji z powodu odmowy Ministerstwa Oświaty.
Karol  powrócił do przerwanych obowiązków. Wykładał m.in. w seminariach diecezji: krakowskiejkatowickiej i częstochowskiej(mieściły się one wszystkie w Krakowie) oraz na Wydziale Filozofii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.Jego wykłady obejmowały głównie teologię moralną i etykę małżeńską, ale ogarniały też szeroko pojętą historię filozofii.


4 Lipca 1958 Karol zostaje mianowany na biskupa W Krakowie .Konsekracji mianowania na biskupa dokonał arcybiskup Eugeniusz Baziak.1963 roku odbył pierwszą w swoimi życiu Pielgrzymkę do ziemi świętej.Jako biskup przyjmuje hasło Totus Tuus czyli cały twój był oddany matce Boskiej i Panu Bogu .W listopadzie 1963 roku Wydział Administracyjny odrzuca trzy kandydatury Karola dopiero gdy umiera Arcybiskup Eugeniusz Baziak Karol Karol zostaje mianowanym arcybiskupem Krakowskim.W 1965 roku Karol otwiera proces beatyfikacyjny siostry Faustyny Kowalskiej .W 1969  Karol wydaje filozoficzną monografię z zakresu antropologii Osoba i czyn , a w 1972 – publikację książkową o II soborze watykańskim. Pomimo jego dużych obowiązków jakie miał prowadził wykłady na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, kształtując tam swą szkołę badawczą z zakresu etyki. Według świadectwa Tadeusza Nowaka,  w 1970 roku był przeciwny rozsyłaniu i czytaniu w diecezji krakowskiej listu pasterskiego, który Episkopat Polski przygotowywał na 50. rocznicę wojny polsko-bolszewickiej. Te wiele lat które spędził był on zaangażowany sprawy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego, który decyzją Rady Ministrów w 1954 roku przestał być częścią uczelni. Z czasem zyskał jako myśliciel, sięgając do rozległej tradycji filozoficznej (grecka etyka klasyczna, św. Tomasz z Akwinu, fenomenologia), lecz też do Biblii i do mistyki jego sercu był bardzo bliski św Franciszek  od Krzyża .Jana Pawła bardzo cenił i szanował Stefan Wyszyński arcybiskup Polski.Wiosną 1976 papież Paweł VI zaprasza  go do Watykanu, by w dniach 7–13 marca zgłosić tam rekolekcje wielkopostne .Jest rok 16 października 1978 Jan Paweł 1 umiera zostaje zwołane zebranie konsekracyjne na którym Karol udaje się w drugim konklawe ósmym głosowaniu Karol zostaje wybrany na papież przyjmując tym Imię Jan Paweł 2 dla wielu ludzi był to dzień bardzo nie zapomniany gdy wybrali go od razu zyskał serca i ufność wielu ludzi na całym świecie nie którym nie podobało się postępowanie papieża dla tego w dniu szczególnym dokładnie 13 maja 1981 na placu Św Piotra Watykanie Jan Paweł 2 zostaje postrzelony o godz 17:19, przez tureckiego zamachowca Ali Ağca bardzo szybko trafia do szpitala Jan Paweł 2 wielu ludzi modli się w tym szczególnym dniu na sali lekarze godzinami ratowali jego życie w końcu udało się .Po wyzdrowieniu Jan Paweł udaje się do Fatimy by podziękować matce Boskiej za uratowanie jego życia.Po długiej rechabilitacji Jan Paweł 2 jest w pełni zdrowy wiele podróżuje .Niestety nie długo powtórnie zachorował w 1992 roku wykryto u niego chorobę Parkinsona mimo tego papież nie przejmował się i dalej robił to co robił przeżył operację bardzo trudną jego organizmu w  3 maja 1992 papież, w 11. rocznicę zamachu, ustanowił Światowy Dzień Chorego.Niedługo potem  1 lutego 2005.stan Papieża bardzo się pogorszył dwa miesiące w szpitalu spędził Jan Paweł bardzo cierpiał  zmarł o godzinie 21:37 Dla nas wszystkich był to dzień żalu smutku bardzo wstrząsający dla całego świata .Jego pogrzeb odbył się w piątek 8 kwietnia 2005 r.Jan Paweł był wielkim człowiekiem i wiele nas nauczył to dzięki niemu Powstał Pierwszy w życiu Światowy Dzień Młodzieży .

Jan Paweł 2

Jan Paweł 2 Jan Paweł 2 właściwie Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w mieście Wadowice jako drugie dziecko Karola i Emi...